Grian ve Eris <3 Favori Couple'ım ^^
Ben başarabileceğini biliyorum. Üstesinden gelemeyeceğini düşünmüyorum.

(Kişisel Görüşüm: "Alacakaranlık " gibi saçmalık derecesinde romantizmiyle baymayacak ama tutkusuyla bizi derinden etkileyebilecek bir yakınlaşmayla karşılaştırabilirsin bizleri. Merakla beklemekteyim *.*)

Çalışmalarında başarılarının devamını diliyorum ^^

Grian ve Eris olayını doğruyu söylemek gerekirse siz söyledikten sonra düşünmeye başladım, önceleri böyle bir düşüncem yoktu :D Ancak olay akışını bozmadan ve hikayeye yedirerek yazmayı başarabilirsem neden olmasın, kendimi o taraflara doğru kaymaya hazır hissediyor muyum ben de bilmiyorum :D
Yorumunuz için tekrar çok teşekkürler.

Kesinlikle çok eğlenceli bir hikayeydi. Her satırını büyük bir keyif ve yüzümde önlenemez bir sırıtışla okudum. Bili Madamı, deli kahramanımızın hareketler ve düşünceleri, para birimi olarak pizonun kullanılması gibi ayrıntılar gerçekten de çok iyiydi. Lahit’i işin içine nasıl sokacağınızı merak ediyordum ki bu ayrıntının altından da gayet başarılı bir şekilde kalkmışsınız. Kısacası çok sevdim, çok beğendim.

Kaleminize sağlık…

Magicalbronze, hissettiğiniz hüznü yazarken aynen hissettiğimden dolayı özellikle son bölümlerde ağlayacağımı fark ettiğimde alelacele yazdığımı itiraf ediyorum. Tanrı’nın Köpeği ve Rilan’ın davranışları konusunda ise açık veremiyeceğim, benim de şüphelerim var ama bu Mila üzerinden hikayeye devam etme isteğimi perçinleyen bir durum. Umarım ileriki zamanlarda hep birlikte öğreniriz… Okumanıza sağlık.

Kanashii Uchiha’nın devasa yorumundan sonra insan hikayen hakkında birkaç kelam etmeye çekiniyor ama dilim döndüğünce bir yorum yapayım dedim ben de :)

Öncelikle betimlemelerini çok ama çok beğendiğimi belirtmek isterim. Limbo’da da betimlemelerin çok kuvvetli ve lezizdi zaten. Burada işi biraz daha ileri götürüp çok daha katmerli tanımlamalar yaptığını görmek gerçekten keyif verici. Üstelik bunu sade üslubunu koruyarak yapmışsın ki bu da ayrı bir takdir konusu. Limbo’yu okumuş ve çok beğenmiş biri olarak maceranın devam ettiğini görmekse beni ayrıca mutlu etti.

Bununla birlikte hikayenin ikinci yarısında, Grian’ın ortaya çıkışıyla birlikte hem betimlemelerde hem de anlatımda hafif bir geri adım seziliyor. Öykünün ilk başlarındaki o anlatıma bu kısımda rastlayamıyoruz. Bunu da seçkiye yetişme telaşına bağlıyorum ben.

Sonuç olarak tek başına bir öykü olarak değerlendirildiğinde keyif, devam eden bir bütütn parçası olarak ele alındığındaysa heyecan veren güzel bir hikayeydi. Dilerim maceranın gelişimine şahitlik edebiliriz.

Kalemine sağlık…

İçin için insanı hüzünlendiren tatlı bir masal olmuş bu. Üç arkadaşın arasında geçen, beraberliği sorgulayan hoş bir öykü okumuşuz.

Tanrı’nın Köpeği gerçekten var mı yoksa bir hayalden mi ibaret ben de merak ettim. Hoş Rilan neden yalan söylesin? Fakat onca yıldır bu konudan bahsetmeyip tam da böyle bir zamanda konuşması akla soru işaretleri getirmiyor değil.

Tek tük eksiklikler var tabii ama gittikçe çok daha iyisi olacağına inanıyorum. Yazmaya devam etmelisin :) Kalemine sağlık.

<>

Bugün Feneryolu Tren İstasyonu’nda karlar altında trenin gelmesini beklerken okudum öykünü. Soğuk ve karlıydı; fakat “İlk Kar” içimi ısıttı. Oturduğum yerle tren yolu arasında üç metre olmasına rağmen, treni kaçırıyordum hatta. :P

Bir an kahramanın gibi dertsiz tasasız olmak istedim okurken. Hissiyatı tam manasıyla veren, güçlü bir öyküydü.

Kalemine sağlık, seni burada okumak ayrı bir tattı. :)

Ben de çok beğendim kısaca. Yazım tarzı sanırım okuyucuyu direk olarak içine çekiyor. Zaten sonrası da kurgunun güzelliği ve naifliğiyle yoluna devam ediyor.

Fakat en çok etkilendiğim kısım sonu oldu. Çok tatlı bir şekilde bitmiş çünkü. Yüzümde bir gülümseme belirdi. Geçmişi hatırlattı. Küçükken üst komşumuzun kar yağdığında kendi oğlunu ve bizi hemen apartmanın önünde bulnan yokuş aşağı yolda kesik bidonlar içinde kaydırdığı günler aklıma geldi. Sayende güzel ve neşeli günlerin hatıraları tekrar doluştu aklıma, bunun için ayrıca teşekkür ediyorum.

Kurgu, hikaye aktarılışı, okuyucuyu yormayan ve gerektiği kadar verilen bilgiler… Dört dörtlük bir öukü olmuş kısaca. Ellerine sağlık :)

Devamını merakla beklediğimi söylememe gerek yok herhalde?!

O eleştirellik de hikayede kesinlikle küçük bir kısmı kapsamıyor gibi. Genelde hikayeyi hikaye olmaktan çıkardığını düşünürüm bunun ve pek hoşuma gitmez ama burada sanki doz iyi tutturulmuş.

Yazılarınızın devamı dileğiyle.

Yazarken de eğlendiren öykülerden “İlk Kar.” Birkaç aydır seçki için bir şeyler yazayım diyordum ama okul meseleleri sebebiyle hayal gücümü askıya almıştım. Şimdi askıdan çıkarıp tekrar üzerime geçirdim ve neyse ki hâlâ yazabiliyor olduğumu gördüm. Gelecek ayki seçkinin fikri de şimdiden kafamda oluştu. Umarım güzel bir şeyler çıkacak ortaya. :)