Evet, evet. Aylar sonra oldu biraz farkındayım. Ama sondan gelip herkese yetişeceğim bence. :P

Hemen yorumuma geçeyim. Açıkçası böylesi bir başlangıç beklemiyordum. Bu kadar “fazlasını” da beklemiyordum diyebilirim. Göründüğünden daha fazlasını barındıran, son derece kaliteli bir giriş olmuş tebrik ederim.

Okurken karakter tasvirlerinin azlığından olsa gerek, sürekli bir anime karakteri çağrıştırdı durdu bende. Herhalde senin anime tutkun, yazdıklarını okurken sürekli gözümde canlandı. Özellikle o avatarını Selan yerine koymadım değil. :D

Bilim kurgu yönü güçlüydü. Dönemin sosyal ve siyasal durumunu çok iyi anlatmışsın. Anlatım Arlinon’unda dediği gibi yer yer akıcılıktan uzaklaşıyor. Ama düşündüren kurgu insanı okumaya itiyor.

Tebrik ederim, ben çok beğendim “Küre”yi. Yakın zamanda devam bölümlerini de okuyacağım, merak etme. :)

Görüşmek üzere!

O hikayelerin kalitesine yakın bir öykü deyip övmek istedim :D

Ve Özgür, o ne biçim bir yorum öyle, bana yapsan sinirlenirdim, resmen bu öykü çalıntıdır demişsin. Nihbrin in kendi fikirleridir hikayedekiler.

Bu hikaye Magicalbronze’un seçkideki ‘birbirini takip eden hikayeler’ formu tarafımca örnek alınarak devam ettirilmek üzere orijinal halinden daha farklı bir hale getirildi. Sonraki ay “köle” teması altında aynen planladığım şekilde devamı umarım seçkide yerini alacak.

Teşekkür ederim.

p.s. Animelerden etkilenmeden yazmaya çalışmayı düşünmüştüm, ancak “dünyadaki herkes anime izleseydi savaşlar asla olmazdı” şeklinde biraz hippivari bir düşüncem var ve bunu uslubuma en uygun şekilde aktarmakta kararlıyım.

Hikayede de sonsuz tartışmalardan artık bıktım havasını sezmedim değil. Neden tartışıyorsunuz? Birbirinizi rahat bırakmak varken. diyor sanki.

Ayrıntılardaysa hastalıktan güç almış bir hükümet (V For Vendetta, Ergo Proxy), savaştan da güç almış (Equilibrium), Baskıcı gibi geldi başlarda “mutlu ol bu bir emirdir.” (1984, Equilibrium), aynı zamanda bir şehrin içine kapatılmış (Ergo Proxy, Equilibrium ve yapaylık biraz; Truman Show). Distopya havasını inanılmaz bir güzellikte sonuna kadar götürüyor. Ama sonunda söylemliyim ki anime sohbetleri beni yine biraz hayal kırıklığına uğrattı. Mükemmel distopya, distopya içindeki insan psikolojisini irdelerken bir anda varlığı tartışmalı bir koruyucu, belki de bir tanrı vekili (Serial Experiments Lain :D) olduğunu anladığımız Selan ve öteki karakterin arasındaki nedeni biraz muallakta kalmış, düşmansı bir ilişkiye döndü.

Başlarındaki hüzünlü, çelişkili ütopik hava sonlarda da aynı hızla devam etseydi keşke diyorum. Ama bu haliyle de yazarın müthiş üslubuortaya çıkıyor.

Tebrik ediyorum, harika bir yazı :)

Gelelim tarzına. Seninle konuştuğumuz zaman kendinde söylemiştin. Ben de katılıyorum. Bilimkurgusal öğeler yoğunlukta ve tam diyemesek te büyük bir çoğunluğu bu tarzda. Sonu “ve gökten üç elma düştü”vari olmuş orası çok hoşuma gitti hatta keyif aldım. :)) Kalemine sağlık.