Üslubunu her zaman beğeniyorum. İlk defa bir fandom dışı hikayeni okudum ve devamı için can atıyorum. Ayrıca en çok sevdiğim şey hikayenin gözümde canlanmasıdır. Balkonu, kızı ve toynaklıyı (!) bir anıyı hatırlar gibi, bir diziyi seyreder gibi zihnimde canlandırabildim.
Kesinlikle sonunda şoka uğradığımı bir daha söylememe gerek yok sanırım. O toynaklar lafını duyunca “Ne oluyor burada?” dedim resmen.
Ayrıca umutsuzluğum tadınıda ağzımızda bıraktın hikayenle canım.

İkinci bir yorum daha olsun dedim. :D
Ellerine sağlık.

Bu tür hikayelerin en güzel tarafı kısa yoldan koskocaman bir hikayeyi sanki sayfalarca okumuş izlenimini yaratabilmektir. İşte sen burada bunu başarmışsın.

Sonu için ne söylenebilir ki? Enfes. :)

Ellerine sağlık, devamını görmek dileğiyle..

Tek oturuşta yazılmış bir öykü için de çok sağlam geldi bana kurgusu. Sanki üzerine uzun saatler düşünülmüş gibiydi. :) En çok kızın deli olduğunu ima edilen kısmı ve son cümleleri sevdim.

Açıkçası “8 saat sonra” diyince, ben de tahmin etmiştim silahı kullanacağını. Pati izlerini okuyunca duraksadım, toynak izi diyinceyse müthiş bir zevk aldım. Yaratıcılığını hiç çekinmeden, bonkörce ortaya koymuşsun.

Son cümle okuyucuya çok sert bir şekilde vuruyor çünkü.

Tebrik ederim abla, umarım sonraki aylarda da öykülerini burada okuma fırsatı bulabiliriz. :)